Zijn kinderen dan niet meer heilig?

20 juni, wereldvluchtelingendag, een dag speciaal in het leven geroepen om de noodzaak aan bescherming blijvende aandacht te geven. Om duurzame oplossingen te bepleiten voor de miljoenen vluchtelingen wereldwijd. Met 68,5 miljoen zijn ze intussen wereldwijd. En onder hen veel minderjarigen, kinderen en jongeren. Meer dan de helft van hen zijn jonger dan 18 jaar en velen zijn op de vlucht zonder hun ouders, familie of kennissen.

Een schrijnende situatie, vooral voor de kinderen en jongeren. Nog niet zo heel lang geleden kreeg het lot van deze kinderen veel aandacht en begrip. Herinner je de terechte golf van verontwaardiging toen in 2015 de beelden van de verdronken peuter Aylan de wereld rondgingen. Er was een grote consensus dat dit nooit meer mocht gebeuren met kinderen. Helaas, 3 jaar later is de verontwaardiging weggeëbd, zijn er nog honderden baby’s, kinderen en jongeren verdronken in de middellandse zee en vele duizenden elders op hun weg naar een veilige toekomst.

Vandaag worden kinderen ook ingezet in perverse politieke spelletjes. 127 niet begeleide minderjarige vluchtelingen aan boord van het schip Aquarius zijn mee het slachtoffer van euro-politieke machtspelletjes over welk land het schip moet laten aanmeren, kinderen uit Mexico, El Salvador, Colombia en andere landen worden aan de grens van hun ouders gescheiden, een jonge Guineeër sterft onder een bus in een poging de UK te bereiken.
Waar is de golf van verontwaardiging toen meer dan 300.000 mensen de Brusselse straten optrokken omdat kinderen recht hadden op veiligheid? Waar zijn vandaag de duizenden reacties toen in 2015 Aylan op een Grieks strand aanspoelde?

Het lijkt er op dat we op een keerpunt zitten in de geschiedenis over hoe we naar kinderen kijken, zeker naar vluchtelingenkinderen. Zij zijn niet meer de hulpeloze slachtoffers van een vijandige wereld. Ze worden nu eerder bekeken als vijanden die mee ons westers model van democratie en welzijn onderuit halen. Internationale afspraken zoals het vluchtelingenverdrag, het EVRM en het verdrag over de rechten van het kind worden in vraag gesteld. Maar het is niet doordat verdragen aangepast worden dat er geen vluchtelingen meer zullen zijn.

Minor-Ndako zal blijven opkomen voor de rechten van alle kinderen, voor diegenen die het het moeilijkst hebben, waaronder zeker ook niet begeleide minderjarige vluchtelingen. Kinderen en jongeren hebben recht op bescherming, veiligheid, opvang en begeleiding. Wij willen die blijven aanbieden. We roepen iedereen op om mee deze humanitaire opdracht te ondersteunen en te blijven ijveren voor een menswaardige toekomst van de vele jongeren die in Europa of België toekomen.

Koen De Mesmaeker
Algemeen directeur Minor-Ndako